Categorie archief: overig

what de world needs now…

Ik zal het maar eerlijk bekennen; ik laat veel nieuws aan me voorbijgaan. Zelfs wereldleed. Ja, echt. Ik ben er niet trots op, wel weet ik dat dat mijn manier is om te dealen met deze wereld.

Juist dat wat dichterbij gebeurt, dat waar ik wel een verschilletje in kan maken, dat raakt me meestal al hard genoeg. Vorige week las ik dit bericht over hoe schoolmeisjes In Nederland (!) uit alle lagen van de bevolking worden geronseld voor de prostitutie, hoe drugsbendes op whatever welke middelbare scholen jongeren werven voor koeriersdiensten.

13256119_1056161077788488_4666071913198489320_nDit bericht stemde me droevig. Pfff… Hoe zoiets klein begint, hoe ze vast komen te zitten in een klem. Hoe triest, heftig en beangstigend. Maar je kent me. Er kwam meteen al van alles bij me op. Wat ook wij zelf NU al kunnen doen om onze kleineriken hiervoor te behoeden. Want NU is de tijd om te handelen. Hoe oud je kleineriken ook zijn. Dit is precies het moment om het verschil te maken.

Leg NU die stevige basis. Geef jezelf de kans om erin te groeien, daarmee geef je kleinerik de kans met jou mee te groeien. In verbinding, in zelfvertrouwen en standvastigheid. Want dat is what de world needs now: verbinding, zelfvertrouwen, standvastigheid.

Ik ga het niet bij de scholen, de oveheid, de gemeentes en de politie zoeken. Daar heb ik geen invloed op. Ik ga het bij mezelf zoeken, vooral als moeder. En ik ga jou tips en tools geven om die stevige basis in het inzicht, de verbinding en het zelfvertrouwen en standvastigheid van je kleinerik ook te verwezenlijken. Want als ik dit artikel lees, zie ik nog genoeg kansen voor ons:

Blijf in verbinding

Neem verantwoordelijkheid en regie in lastige gesprekken

Heb je kleinerik in zicht

Ben er, vooral emotioneel

Geef ze een authentiek, zelfbewust en stevig zelfbeeld mee

Laat niet om de buitenkant, maar om het gevoel dat je over jezelf hebt, gaan.

Ja. Leuk, Matty. Maar hoe dan? 

Geef me de tijd, open je mailtjes de komende weken en ik stuur je mijn what the world needs now GLUNDERtips. Daarin krijg je praktische tools en tips om op een lekker praktische manier inzicht te krijgen in je kind en verbinding te houden. Ik hou het klein, haalbaar en licht en geef je steeds de kans er iets opjejijst van te maken. Zo zorg jij ervoor dat je met het openen van de mailtjes iets steviger de toekomst in gaat.

Ik ga wel snel, dus wacht niet te lang met het openen van je mail. Dat is alles dat ik van je vraag.

koekjes bakken op z’n Matty’s (als een zwierige chaoot dus)

I suck, at koekjes bakken. Enorm! Maarja, ik heb er hier twee rondlopen die er wel van houden. Gelukkig is er soms een tante of een oma die het met ze doet. Maar eigenlijk, het zal wel een ego-dingetje zijn, gunde ik mezelf ook die glunderende koppies als die koekjes uit de oven komen. Dus ineens hoorde ik mezelf op een vrijdagochtend afspreken dat we ‘vanmiddag koekjes gaan bakken’. Huh? Matty? Wat zeg je nou?

Luid gejuich van Mevrouw van 5 en Meneer van 3. Dat hielp al wat.
ik: ‘Maar, eh, ik ben er niet zo goed in. Dus ik ben benieuwd of het gaat lukken.’ (indekken die hap!)
Mevrouw van 5: ‘Ja, maar mama, als je het oefent word je er vast beter in.’ (Vast wat eigen belang, maar mijn groeimindset was ermee aangezet. Gotta love er!)

En nee, het zal heus niet moeilijk zijn. Als je precies bent, is het een makkie. Maar voor een zwierige chaoot als ik, is het best lastig dat de afwegingen van boter, meel en suiker zo nauw komen. Dus ik maakte het mezelf iets gemakkelijker, met een klant-en-klaar  pakje. Waar ik vervolgens alsnog boter aan te moest voegen. Tja…

Ik deed het op z’n Matty’s: ik deed maar wat. Maar vooral: ik keek. Naar plakhanden. Naar koekjesdeeg in wording. Ik voegde nog wat boter toe. En nog wat koekdeegmix. Verwarmde de oven voor. Moedigde aan. Poetste de vloer. Had geduld. En ja, daar ontstond heus koekjesdeeg, onder de handen van Mevrouw en Meneer.

De rest was een makkie. En een pretje. De glunderkoppies waren helemaal voor mij! En bij mij van binnen ook een glunderkop, door mijn eigen mini-groei. Tssss, ik kan best koekjes bakken. Ha!

Wat is er nou eerder; de groei of de glunder? Eerlijk gezegd kom ik er niet helemaal uit. Maar misschien hoeft dat ook niet. Misschien is het juist de magische wisselwerking waarbij deze twee elkaar zo mooi tot hun recht laten komen. Dat je gaat groeien van een glunderen. En gaat glunderen als je groeit. Mooi toch!

Het heeft iets van een wonder, wat de groeimindset met mij doet. Het laat me glunderen. Tussen alle bedrijven door. Elke dag weer opnieuw. Soms heel klein hoor. Maar dat zijn ook lekkere glunders! En ik durf met stellige zekerheid te zeggen dat dat doorwerkt, op de kinderen om mij heen. Thuis, in de praktijk of mijn 23 kleuters.

Misschien is dat wel wat ik het liefste voor jou wens, << Test voornaam >>, dat jij ook tussen de bedrijven door kunt groeien en glunderen. Het geeft vertrouwen, motiveert me om nieuwe dingen aan te pakken. Laat me jou helpen je groeimindset aan te zetten, zodat jij en … Lees meer

Kijk ook hier, op instagram hoe ik elke dag weer opnieuw, tussen alle bedrijven door aandacht geef aan groeien en glunderen.

GOUD in mijn eigen handen

Afgelopen zomer, we waren op vakantie. Een heerlijke avond achter de rug, met de hele camping samen gegeten aan lange tafels en kampvuur met marshmallows op het eind. Zo eentje uit de boekjes. Te mooi, te fijn. Maar ook te indrukwekkend voor onze Meneer van 3. Hij genoot. Dat zeker. Maar lag vervolgens de hele nacht te woelen, zag alle hoeken van zijn slaapzak, zijn luchtbed en uiteindelijk van ons bed. Met kopstoten en voeten in mijn gezicht tot  gevolg.  Boos worden hiep niet. Stevig vasthouden hielp niet. Tot ik me daar midden in de nacht realiseerde dat het gewoon teveel was geweest voor dat mannetje. Te mooi, te fijn. Maar ook te indrukwekkend. En wat kon hij met die indrukken? Die zaten opgesloten in zijn lijf. Ik had de oplossing, gewoon in mijn eigen handen; kindermassage.

In de huid zitten receptoren die bij prikkeling oxytocine aanmaken  en het adrenaline  verminderen. Ofwel: kindermassage verhoogt de rust in het lichaam en verlaagt de stress. Bovendien zorgt de oxytocine voor een flinke dosis verbondenheid. Goud!

Die keer deed ik het die nacht nog, meteen, door supersimpel stevig over zijn rug, buik, armen en benen te aaien. Maar het is ook een heerlijke manier om samen de dag mee af te sluiten. Je kind liggend in bed. Gewoon met pyjama aan. Jij vertelt een verhaaltje en maakt daarbij de massagebewegingen op de rug van je kind.

Het gaat er in ieder geval om dat je een verhaaltje voorleest en tegelijkertijd je kind masseert. Met een beetje geluk wil je kind het ook bij jou doen. Echt. Je voelt de verliefdheid op je kind toenemen! Het helpt ook jou uit je hoofd en in je lijf te komen. Je voelt je lichaam weer. Moet je nagaan wat dat met je kind doet, die in verhouding meer huid heeft dan wij en dus nog veel gevoeliger voor aanraking is.

Trouwens, we doen het ook vaak in de klas. De kinderen bij elkaar. Broers en zussen kunnen het ook bij elkaar doen. Gewoon zittend op de stoel. Over de kleren heen. Misschien vinden ze het even raar, maar je zult zien dat de meesten het uiteindelijk heel prettig vinden.

Ik heb hier een kindermassage voor je klaarstaan, over de herfst. Dus perfect voor nu! Ik ben benieuwd wat jij ervan vindt. Laat je ’t me hier weten?

Tot snel, groetjes!

groeimindset, hoe doe je dat?

Wat je nog (!) lastig vindt, kun je leren.

groeikaarten en schatgraversOf het nou de tafels, traktaties-maken, iemand taggen op Facebook of hoepelen is. En hoe heerlijk is het, om jezelf en de kinderen om je heen, hiervan te doordringen? Klinkt eenvoudig, is nog best ingewikkeld. En daarom ga ik je ermee helpen!

Want ik wéét dat jij het ook weet: we gaan het hardste glunderen als iets moeilijks eindelijk lukt. That’s why de groeimindset uitgevonden werd. Niet door mij. Door Carol Dweck. Het enige wat ik deed is hem begrijpelijk en gezellig maken voor jou. Zodat jij jezelf en de kinderen om je heen kunt laten groeien.

Maar hoe zorg je er nou voor dat het je ook lukt? Dat het echt in jouw systeem en in het systeem van de kinderen om je heen gaat zitten? Ook als je in de haast/irritatie/ik-ben-best-moe-aan-het-eind-van-de-dag/faalstand staat?

Door

groeimindsetvoor te leven, te laten zien hoe jíj alle facetten van de groeimindset beleeft. Inclusief de leermomenten dus hè! Je kind ziet, hoort en voelt alles van jou. Je kind downloadt je.
in het volle licht zetten: benoemen wanneer je facetten van de groeimindset om jullie heen ziet ziet (op tv, in boekjes, bij vrienden, in de natuur)
complimenteren: laat merken dat je facetten van de groeimindset bij de kinderen om je heen ziet

vragen stellen: over de stappen, inzet, fouten/leermomenten, wat wil je bereiken

-zoveel mogelijk te verNOGgen

Omdat het allemaal wel makkelijk lijkt, maar best lastig onthouden is. En omdat we heus allemaal wel willen, maar soms niet weten waar we ’t moeten zoeken.

Lukt het jou om te groeien in de groeimindset?

13 tips voor een stralende zomer (ook in je hoofd)

stralende zomerZomer, yeah! Zes weken vakantie! Met een beetje geluk ben je zelf ook lekker veel thuis, maar je kleine schatten in ieder geval. Een zegen of een survival? Eeeh, ja, dat is bij iedereen anders. Maar met deze 13 vakantietips, gaat jullie zon in ieder geval schijnen.

1. Maak samen herinneringen. Door vooraf een ‘bucket-list’ (of pot) te maken. Kies elke dag (dat je tijd hebt-keep it real!) één ding uit en ga dat doen. En maak daar een vakantiedagboekje/instagramhashtag/tekencollage van.

2. Verlies je in de eindeloosheid.Ehh… hoe ging dat ook alweer? Kijk maar even af bij je kind. Want kinderen verstaan de kunst van eindeloosheid als geen ander.

3. Leer van je kind , nu je toch zoveel samen bent: verwonder je, stel vragen, leef bij de dag. En meer van wat jouw kind zo bijzonder maakt. Daar waar je kind je het meest raakt, kun je waarschijnlijk ook het meest leren. Laat je raken en leer.

4. Roep een vakantie-traditie in het leven. Kan heel simpel zijn: om 4 uur een ijsje, bloemen plukken in de ochtend, na-de-boterham-wandeling, … Whatever. Wat bij jullie past. Als het maar een traditie wordt. Dat verbindt, geeft veiligheid en identiteit in deze bizarre wereld.

5. Doe je eigen ding en laat je kinderen dat ook doen. Kunnen ze best, en anders is dit een mooie gelegenheid om het te leren. Wie nooit verdwaalt, vindt nooit een nieuwe route~Joan Littlewood

6. Laat de rommel liggen en ruim één keer, aan het eind van de dag, op. Ja, dat is volop genoeg. En ja, ze kunnen prima helpen. Ik ben kleuterjuf, ik kan het weten. Als je maar concrete, kleine opdrachten geeft. : ‘Jij de Kapla’, of ‘Alle potloden in het bakje’ Dat scheelt een hoop binnensmonds gefoeter.

7. Verlangzaam. Of je nu die rommel van tip 6 aan het opruimen bent,  of herinneringen van tip 1 aan het maken bent; probeer het moment te vertragen, door bewust te zijn van hetgeen je aan het doen bent. En daar heel erg van te genieten. Ook bij tip 6, ja! Het helpt om  stil te staan bij het feit dat er een moment komt dat dit voorbij is. Dat je terug zal verlangen naar deze heerlijke bruisende en tegelijkertijd gekmakende momenten. Het duurt zo kort, het kleinzijn.. En het grootzijn de rest van hun leven. Naar Anouk Tates in dit stuk. 

8. Máák ze niet alleen (tip 1), maar verzamel ook herinneringen: steentjes, schelpjes, favoriete snoeppapiertjes. (tip van Karin Bezemer van ViaCrea)

9. Oefen je geduld, zo’n heerlijke eigenschap! Het brengt rust, innerlijke vrede, beheerstheid, doelgerichtheid en overzicht. Het is makkelijker op te brengen,  als je relaxt bent ongewoon lekker alle tijd hebt (tip 2). Adem in, adem uit. Echt, het helpt enorm. Steeds weer opnieuw.

10. Vang de kleine mooie dingen. Maak er fotootjes van, tekeningen, schrijf ze op en als je dat lastig vindt, kijk dan bij tip 13. Doe iets moois of creatiefs met je buit van tip 8.  Op je glunderbooster natuurlijk. Bij de dankbaarheidsbloemkes of het glundermoment. (Tip van Anneke Hidding van Zazuu kindercoaching.)

11. Speel als een kind: overslingeren, schommelen, verstoppertje. Oefen je handstand of radslag in het gras. (Tip van Kim-Ly Engel) Dat geeft je een enorm gevoel van vrijheid en plezier. En zo maak je nog eens makkelijk verbinding met je kind.

12. Gooi je schoenen uit, je slippers aan de kant en loop zoveel mogelijk op blote voeten. In het normale leven vraagt het wel heel veel van je ‘ik-trek-me-niks-aan-van-anderen-skills. Maar op vakantie kom je ermee weg. Er kleven allerlei voordelen aan: je voelt het zachte gras en het warme zand, je balans wordt steviger, het maakt je  rustiger in je hoofd, mooiere houding. Heb je dat groeimindset toch even mooi meegepakt!

13. Doe iets wat je nog niet kon. (Leuk om te gebruiken bij tip 10!) Nieuwe dingen leren verruimt je blik, geeft een boost aan je zelfvertrouwen, maar is ook gewoon heerlijk om je in te verliezen. Ik ga me deze zomer toeleggen op het fotograferen met camera. Scherpstellen, diepte geven aan een foto, gebruik maken van licht. Dat werk. Enne, onthou dat je het niet meteen hoeft te kunnen. Wat lastig is kun je leren. Hou die groeimindset in gedachte! Doe ik ook. (en groeimindset is booming!)

ZomertipsInspiratiePosterEnjoy! En laat me hier even weten welke van deze tips jou het meest aanspreekt! Heel simpel, met een nummertje. Vind ik leuk. Of vul aan, word ik ook heel blij van! Als ik jouw tip erbij zet, laat ik het je weten.

Alle tips staan prachtig omschreven op de ZomerInspiratiePoster! Ik kreeg al berichtjes van bijna-vakantie-gangers, dat ‘ie in de koffer zit. Of dat ze ‘m ophingen in de keuken van de caravan. Heb je ‘m nog niet? Hij zat in de GlunderTips van juli 2016, maar in één van de GLUNDERtips deze zomer zal ik hem weer klaarzetten voor je.

 

Ooit. En dit nu hier.

Untitled design (1)Soms blijf thuis met feestjes. Net als die ene keer. Die middag dat Mevrouw van 4 op de fiets stapt, zei dat ik haar los mocht laten. Die middag dat Mevrouw van 4 ineens een ‘fietsende kleuter’ werd.

Ik weet, ooit, is er stilte hier in huis. Dan zit ik hier, in mijn keurig opgeruimde woonkamer, met schone vloer en hoor ik enkel het geluid van geen-spelende-kinderen. Ook niet in de ochtend, als het buiten nog donker en dus nog een soort van nacht is.

Ik weet, ooit, graaf ik in mijn geheugen, en probeer ik het geluid te vinden van hun lachjes, hun verhaspelingen, hun moppers. Dan vraag ik me af hoe het met ze is. Hoe het alledaagse leven op hen reageert. En zij op het alledaagse.

Ik weet, ooit, bellen ze me, midden in de nacht, vanuit het café of vanuit een ver, ver land en ben ik zo ongelooflijk blij ze te horen. Dan lachen ze me uit om mijn sentimentele gedoe.

Ik weet, ooit, word ik wakker, uit mezelf. Hoor ik enkel het geneurie van een huis vol herinneringen. Dan denk ik aan nu. Ben ik mezelf dankbaar dat ik niet naar dat feestje ging, maar mee naar de speeltuin met de fiets. Dat ik het magische in het gewone vond. En ga ik feesten. Vier ik het leven waar ik voor koos. Met heel mijn hart.

Dit nu hier. Dit is het later waar ik van droomde. Intensief, bijzonder en vooral, zo tijdelijk.

glunderende-juf-alert!

12079569_919027004835230_6704888170793366931_nVanmiddag na school, vroeg Silke(5) me om mijn ogen dicht te doen. Ze was even in de weer en toen ik mijn ogen weer open mocht doen zat de opstekerketting om mijn nek. Omdat ze vond dat ik iets liefs had gezegd.

Wat is ‘ie mooi hè, onze opstekerketting? Ieder kind viltte een eigen kraal, wie een opsteker verdient krijgt de ketting om. De ketting reist in onze klas van nek naar nek. Vandaag kreeg ik ‘em dus. En voelde ik wat de opstekerketting met je doet. Veel!

kiekeboe!

Je hebt het jezelf vast wel eens tegen een kind horen zeggen: ‘Hee, waarom doe je nou zo? Zo ken ik je  helemaal niet…’

verstoppertjePff, dat is een moeilijke vraag om te beantwoorden! Weet jij het? Waarom doet dat ene complimentje je zo goed? Waarom heb je zo’n zin in dat avondje uit met vrienden? Waarom krijg je kriebels in je buik bij het zien van je kind? Omdat er behoeftes mee worden vervuld! Bijvoorbeeld de behoefte om gezien te worden, plezier en verbinding.

Achter ieder gedrag gaat een behoefte schuil. En als die behoefte niet vervuld wordt, dan vraag je er wel om. Ja, dat doen wij. Ik, jij en kinderen. Met woorden, maar veel vaker nog met gedrag: Dat meisje dat rond sinterklaastijd over grenzen heen ging was op zoek naar duidelijkheid. Dat kind dat op het steeds de zandkastelen van anderen omgooide was op zoek naar contact. Dat jongetje dat wegliep van school wilde gezien worden.

 

Behoeftes kunnen onderverdeeld worden in behoefte naar

*betekenis (begrijp mij, doe mee, ik, kijk, zie mij, groei, snap, geloof, leer, ontdek, ik kan het, laat mij, probeer, wil, leg uit)

*gezondheid (raak aan, bescherm, beweeg, adem, rust uit, veilig, eet, drink)

*spelen (grapjes, plezier)

*autonomie (zelf, vrij)

*verbinding (laat zien, voel, samen, lief, help, respect)

*oprechtheid (eerlijk, vertrouw)

‘Die behoeftes spelen verstoppertje! En net als ieder kind, willen ze dolgraag gevonden worden. ‘

Die behoeftes spelen verstoppertje! En net als ieder kind, willen ze dolgraag gevonden worden. Aan ons om ze te vinden. Zoek de behoefte achter het gedrag. Als je weet wat de behoefte is, dan kun je samen bedenken hoe die vervuld kan worden. Reken maar dat dat wat zoekwerk kost! Maar het scheelt een hoop frustratie, het geeft richting en het helpt jou en het kind. Daar gaat het toch om?

mijn bitterzoete zomer

Let love rule, of: over hoe rauw verdriet ook mooi kan zijn

Bovengenoemde tegeltjeswijsheid was één van de favoriete wijsheden van mijn lieve mamsie. En nu is ze er lekker toch een beetje bij, gezellig toch! Vindt zij ook, weet ik zeker.

Bovengenoemde tegeltjeswijsheid was één van de favoriete wijsheden van mijn lieve mamsie. En nu is ze er lekker toch een beetje bij, gezellig toch! Vindt zij ook, weet ik zeker.

Ik durfde er nooit aan te denken, bang voor het verdriet en de donkerte die mijn leven zou gaan beheersen, maar deze zomer overkwam het me toch behoorlijk plotseling: ik verloor mijn moeder. Voor altijd.

Verdrietig was het, afscheid te nemen van mijn lieve, warme mamsie. Toch, ik ontdekte dat verdriet, hoe rauw ook, verschrikkelijk mooi kan zijn. Met lichtheid, vrolijkheid en zelfs geluk gepaard kan gaan. En echt, dat had ik niet gedacht.

Juist in deze tijd kon ik mijn ontvankelijkheid voor klein geluk goed gebruiken. Ik plukte oneindig veel dankbaarheidsbloemkes, van grijnzen tot blikken en woorden. Van intimiteit met mijn moeder tot verbondenheid met mijn broers, zus en vader.

Het was het lijstjes-maken dat me redde. Lijstjes met mooie momenten, met wat ik van haar geleerd heb, met herinneringen. De lijstjes schreef ik niet, ik tekende ze. Voor mij werkte het, omdat woorden soms niet toereikend zijn. Omdat het fijn is om even niet met mijn verstand bezig te zijn, maar met mijn hart.

De heftige week in het ziekenhuis en de daaropvolgende intense dagen van het Grote Afscheid veranderden mijn leven en mijn kijk erop. Het bracht me meer dan ooit terug bij de essentie: liefde, echtheid en dankbaarheid.  Daarom was het verwarrend genoeg niet alleen een heel verdrietige, maar ook een heel mooie zomer.

Heus, ik weet, ik ben er nog lang niet klaar mee. Het feit dat ze er niet meer is, dat ik die kleine dingen niet meer kan vragen, dat ik geen blikken meer uit kan wisselen, alles. Ik ben er nog niet klaar mee. Eerlijk, ik denk dat ik daar nooit klaar mee zal zijn. En ik hoop dat ik mezelf daar altijd de ruimte voor zal blijven geven.

Maar voor nu is het even genoeg. Ik merk dat ik weer zin heb om door te gaan. Met jou, met jullie, met alle online cursussen die steeds meer vorm krijgen en met  het helpen van kinderen, ouders en leerkrachten. Om manieren te vinden om weer te glunderen. En ja, als het mij lukt om dit verdriet met deze lichtheid, vrolijkheid en geluk te benaderen, dan moet ik jou daar toch ook bij kunnen helpen?

In één van de eenzame uren in het ziekenhuis kwam ik erachter dat mijn how-to-really-love-a-child-kaart meer dan ooit klopte: zó heb je lief. Of het nou om kinderen, vrienden, ouders of wie dan ook gaat.

Het hielp me door de zomer heen: de liefde, dankbaarheid en ontvankelijkheid voor klein geluk. Er is niet De Manier om ermee om te gaan. Maar voor mij werkte het. En bracht het toch de zoetheid van de zomer.

pakjesavondmassage

pakjesavondmassageTijdens het Grote Wachten kun je deze pakjesavondmassage doen. Om de spanning te verlagen. Of erna, om alles te verwerken. Door het aanraken komt van het hormoon oxitocine vrij. Dit bevordert rust en ontspanning. Kunnen ze goed gebruiken. En jij ook! Je vertelt het verhaal terwijl je de bewegingen doet op de rug van de ander. Als ik dit met kinderen in de klas doe, doe ik het voor in de lucht. Zo kunnen de masseurs het zien en nadoen.

 

kindermassage ekkomi sint

Vanavond is het dan eindelijk zover.

Pakjesavond!

Zie je de de maan door de bomen schijnen?

 leg de handen op de schouders en schud ze zacht heen en weer

En hoor je de wind door de bomen waaien?

Zelfs hier in huis waait de wind! ( intussen blaas je zachtjes in de nek en op het hoofd van de ander)

Zou de goede Sint wel komen?

kindermassage ekkomi kindercoach

Als je een beetje geluk hebt kun je ze zien.

Sinterklaas en zijn Pieten op de daken.

En als je heel stil bent, sst…

hoor je de paardenvoetjes zachtjes over de daken gaan!

kindermassage ekkomi kindercoaching sint

 Hoor wie klopt daar zachtjes tegen het raam?

Dat is Sinterklaas!

Sinterklaasje, kom maar binnen met je knecht,

want we zitten allemaal even recht.

kindermassage ekkomi kindercoaching sint

Zwarte Piet strooit zijn pepernoten in het rond.

En de cadeautjes worden uitgedeeld.

Kijk eens naar al die vrolijke gezichten van iedereen!

kindermassage ekkomi kindercoaching sint

Voor je het weet is alles uitgepakt.
Dank u wel Sinterklaas!

Nu mag je met je cadeautjes gaan spelen.

Dag Sinterklaasje! Daaag Zwarte Piet!

Het is heerlijk om daarna even in jezelf te keren met een mandala. Sinterklaasmandala’s vind je hier. Als je nog meer kindermassages wil doen, of er meer over wil lezen, kun je hier klikken. De inspiratie voor dit verhaal en de massagebewegingen vond ik in het boek ‘Aanraken een levensbehoefte’ van Marijke Sluiter.