Categorie archief: verhaaltje

Pazige kindermassage

kindermassage pasen‘Morgen zijn jullie de paashaas en overmorgen wij.’  Zo fijn, actieve inbreng van onze Mevrouw van 6. En nou las ik ook nog eens dat die eieren geverfd worden omdat dat ze magische krachten zou geven. Dat zal haar zeker aanspreken..! Al stoppen we er óók wat choco-exemplaren bij. Natuurlijk.

pasen kinderyogaDeze Pazige kindermassage brengt de eierzoek-stress uit je lijf en de rust erin.  Thuis, op schoot na het paasontbijt. Over de pyjama heen. Of na het paasontbijt in de klas. De kinderen bij elkaar, in een lange rij. En dan een paashaas-yoga-houding toe.

ZALIG

rozen voor de juf

Dit is een bericht speciaal voor de kinderen. Een voorleesverhaal. Roep ze er maar bij!

Ken je Molly al? Molly kan jou helpen, als je ergens mee zit. Want Molly kent heel veel kinderen die ook ergens mee zitten. En jij krijgt te horen hoe ze dat hebben opgelost. Zodat jij dat misschien ook kan gebruiken. Voor jezelf, of voor iemand anders.

een roos voor de juf ekkomi molly‘Goedemorgen juf Jet!’ ‘Goedemorgen Molly. ‘Is Meg al in de klas?’ “Nou kijk maar even, dan zie je het vanzelf.’ Meggie’s plek is nog leeg. Maar als ze door het raam van de klas naar buiten kijkt ziet ze Meggie aan komen lopen. Ze kijkt verdrietig. En boos zelfs een beetje. Haar papa heeft zijn hand op haar rug en een frons tussen zijn ogen. Als Meggie de juf een hand geeft bij de deur, ziet Molly dat de juf heel erg naar Meggie’s gezicht kijkt. Maar ze zegt er niks over. ‘Wat heb jij daar mooie rozen in je haar! ’Juf Jet is dol op rozen. Dat weet Molly wel, want ze draagt bijna elke dag wel iets met rozen. Net als haar beste vriendin trouwens. Vandaag dus in haar haar. Meggie gaat zitten. Er kan nog geen lachje vanaf. Ze zegt niks en kijkt naar haar tafel. De juf doet de deur dicht en ze gaan aan het werk.

‘Meg, wat is er? Je kijkt verdrietig en je zegt helemaal niks.’ vraagt Molly als ze in de pauze naar buiten lopen.  Meggie zucht. Molly weet dat Meggie het wel zal vertellen daarom wacht ze rustig af terwijl ze naast haar loopt. En jahoor… Na een paar zuchten kijkt Meggie haar aan. Met grote traanogen. ‘Ik weet het eigenijk niet Mol. Maar ik heb altijd zo’n buikpijn in de ochtend.’ ‘Maar je weet niet hoe dat komt?’ ‘Nee , ik weet niet hoe dat komt. Ik weet wel dat het alleen op schooldagen is.’ Daar komt juf Jet net aan. ‘Hee, Meggie, mag ik je wat vragen over wat ik je net hoorde zeggen?’ ‘Wat dan?’ ‘Je vertelde net dat je zo’n pijn in je buik hebt. Kun je mij vertellen hoe die pijn eruit ziet?’ Meggie kijkt  haar juf met een gek gezicht aan. ‘Maar ik voel het alleen maar. Ik zie het niet hoor!’ ‘Nee, dat weet ik wel. Maar als je het wel kon zien, hoe zou het er dan uizien?’

‘Begin maar eens met aanwijzen waar je het voelt. ‘ Meggie wijst naar een plekje op haar buik. Als de juf daarna vraagt hoe groot het is en welke kleur en vorm het heeft  vertelt Meggie van alles over de buikpijn. En de juf blijft er vragen over stellen. ‘Jee, Meg dat je dat zo goed weet! ’zegt Molly als  ze naar binnen lopen. ‘Ja, nou hè!’ zegt Meggie met een voorzichtig lachje.

Onder het werken gaat de juf bij Meggie aan tafel zitten. Ze zitten zacht met elkaar te praten. Als juf wegloopt ziet Molly ziet dat Meggie haar kleurpotloden pakt. Ze tekent met het  puntje van haar tong uit haar mond een prachtige rode roos. Ze is er best lang mee bezig maar de juf zegt er niets van als ze langsloopt. ‘Ik vind hem echt heel mooi’ zegt Molly terwijl ze naar de rekenkast loopt. Meggie kijkt haar glunderend aan. ‘Ja hè. Deze roos komt  in mijn buik. Op de plek van mijn pijn.’ ‘Maar waar is je pijn dan?’ ‘Die heb ik samen met de juf weggegooid. Daarna heb ik het plekje gepoetst en nu kan deze roos er dus in.’ Molly vindt het best een beetje raar. Maar ach, wat maakt dat uit. Als het Meggie maar helpt.

‘Goedemorgen juf Jet!’ ‘Goedemorgen Molly.’ ‘Is Meg al in de klas?’ “Nou kijk maar even, dan zie je het vanzelf.’ Meggie zit op haar plekje naar haar tekening te kijken. Op het bureau van de juf staat een vaasje met een prachtige roos. Rood. En zelfgemaakt. Die kunnen maar van één iemand zijn…

 

 

engeltjesdroom

Van mij, voor jullie: Een lekkere kerstige kindermassage. Om aan het eind van een volle lange dag met veel gezelligheid weer tot rust te komen. Bij de kerstboom, of voor het slapengaan. Of zomaar, tussendoor, als voorpret op deze heerlijke tijd. Ook  heel fijn in de klas. In een rijtje achter elkaar of in tweetallen.

engeltjesdroom kindermassage ekkomi

 

Ik lag in mijn bed en toen kreeg ik een droom. Ik was een klein engeltje hoog in de boom. (Wrijf met beide handen over de rug)

Ik poetste de ballen, ik poetste de piek en maakte met klokjes een beetje muziek. (Maak poetsbewegingen op de rug)

De slingers die hing ik zo zig zag wat op, ik begon onderaan en ging steeds hogerop. (Maak zig-zag-bewegingen van beneden naar boven)

Ik vloog eromheen en keek in de ballen. Ze hebben het heel leuk daar met zijn allen. (Teken een cirkel op de rug)

De kaarsjes gaven een schitterend licht en schenen heel leuk in mijn kerstbalgezicht. (Tokkel met de vingers over de hele rug)

Ik vlocht in de slingers wat engelenhaar, ik zocht naar de kransjes en at er een paar. (Teken kronkels met de vingertoppen over de hele rug)

Ik klom langs de takken, maar o wat een pech! Een takje was glad en mijn voetje gleed weg. (Klop met beide handen op de rug)

Ik viel naar beneden,’t was uit met de pret. Ik schrok want ik lag op de grond naast mijn bed. (Wrijf met beide handen van boven naar beneden) 

Dit versje is een bewerking van het versje ‘Engelendroom’ dat ik vond op www.leerkrachtig.nl en het liedje ‘Ik ben een kerstbal’ van Bert en Ernie.

vallende blaadjes

Voor wie nieuw is op mijn blog, hier (klik) kun je allerlei informatie over kindermassage vinden. Het gaat er in ieder geval om dat je een verhaaltje voorleest en tegelijkertijd je kind masseert. Of misschien nog wel leuker: dat je kinderen elkaar laat masseren, in de klas bijvoorbeeld. En dat doe je gewoon over de kleren heen. Misschien vinden ze het even raar, maar je zult zien dat de meesten het uiteindelijk heel prettig vinden.

kindermassage herfstboomHier vlakbij is een bos, een prachtig bos. Midden in het bos staat een grote boom met een dikke stam en hele diepe wortels. Ken je die?

Wrijf met beide handen van boven naar beneden. 

De boom had wel honderd takken. Daar was hij trots op, hij had er zijn leven lang voor gespaard.

Zet beide handen stevig op de rug en wrijf van binnen naar buiten

Aan elke tak zaten wel honderd blaadjes. In de prachtigste kleuren groen. Daar was Boom trots op. Hij had er de hele zomer voor gespaard.Hij sprak met zichzelf af dat hij ze altijd vast zou houden.

Teken met alle vingertoppen tegelijk kleine kronkeltjes boven op de rug

Maar het werd herfst. De blaadjes werden nog mooier oranje, bruin en geel. Het begon te waaien.

blaas zachtjes in de nek

En te regenen. Het boompje dacht alleen maar: ‘Vasthouden die prachtige blaadjes, vasthouden’. En ja hoor. Toen de bui afgelopen was had hij al zijn blaadjes nog. Hij was apetrots.

tokkel met de vingers over de rug

Maar het was nog steeds herfst. En je weet wat er in de herfst altijd met blaadjes gebeurt. Ook bij dit boompje. Want op een dag hoorde hij ‘Oh, help help!’Een blaadje viel naar beneden. Boom wilde het vasthouden, maar het lukte niet. Hij was verdrietig.

beweeg 1 vingertop al zigzaggend van boven naar beneden

Maar wat voelde hij daar, precies op de plaats waar het blaadje eerst zat? Er begon iets te kriebelen. Was dat nou een nieuw knopje?

teken met je vingertop een spiraal, van binnen naar buiten

En weer hoorde hij ‘Help help!’ Een ander blaadje viel naar beneden. Boom wilde het vasthouden, maar het lukte niet. Weer was Boom verdrietig.

beweeg je vingertop al zigzaggend van boven naar beneden

Maar wat voelde hij weer, precies op de plaats waar het blaadje eerst zat?  Er begon iets te kriebelen. Oja, want steeds als er een blaadje afvalt, kan er een nieuw knopje komen!

teken met je vingertop een spiraal, van binnen naar buiten

En nu vielen alle blaadjes tegelijk.

beweeg je vingertoppen zigzaggend van boven naar beneden

En daarna voelde Boom allemaal nieuwe knopjes. Hij wist dat de knopjes ooit weer uit zouden komen. Nu mocht hij even uitrusten van het harde werken. Hij was klaar voor de herfst. Fijne herfst, Boom!

teken met al je vingertoppen een spiraal, van binnen naar buiten

kersen plukken met Molly

Ken je Molly al?  Molly kan jou helpen, als je ergens mee zit. Want Molly kent heel veel kinderen die ook ergens mee zitten. En jij krijgt te horen hoe ze dat hebben opgelost. Zodat jij dat misschien ook kan gebruiken. Voor jezelf, of voor iemand anders. Ik ga niet teveel over haar vertellen, je leert haar vanzelf kennen.

kersenplukZe doet erg haar best om op de stoep te blijven letten. Dat is moeilijk hoor, als je zo’n haast hebt. Haar blonde vlecht hupt op en neer op haar schouder. Ze veegt wat haren weg uit haar gezicht. Het lijkt wel een feestfonteintje in haar buik! Met oranje limonade. Ze huppelt ze een stukje, dan rent ze weer een stuk. Nog een keer de hoek om en dan is ze er. Ze gooit de rode deur open en kijkt de wachtkamer in. Niemand. Mooi!

De groene deur staat open. Ah, daar zit ze. ‘Mama, mama!’ Mama kijkt op van haar werktafel. ‘Hee, liefje! Wat is er met jou? Je wangen zijn helemaal rood!’ Molly haalt even diep adem en gooit het eruit. ‘Ik zit volgend jaar bij Juf Jet in de klas!’ ‘Oh, echt meisje? Wat fijn voor je!’ ‘Ja, ja en weet je? Meggie ook. En Raf!’ ‘Ha ha, je hebt zelfs tranen in je ogen! Ben je zo blij?’ ‘Blij? Nee ik ben niet blij, ik ben superduperblij!’ Mama rolt haar stoel naar achter. Molly rent naar haar moeder en slaat haar armen om haar nek. Ze geeft wel 14 kussen op haar wang. ‘Dit wordt de beste tijd van mijn leven!’ Mama lacht. Mama lacht altijd. Bijna altijd, behalve soms. ‘Dat heet extatisch. Eks-ta-ties. Je bent extatisch lieve schat.’ En ze geeft een dikke kus op Molly’s neus.

‘Woehoe, ik ben extatisch!’ roept Molly wanneer ze Raf ziet en ze vliegt op hem af met haar armen wijd. Maar als ze zijn gezicht ziet stopt ze meteen. Zijn mondhoeken hangen naar beneden en hij heeft een frons tussen zijn ogen. ‘Huh, jij bent niet extatisch volgens mij.’ ‘Nee’ bromt Raf terwijl de tranen in zijn ogen schieten. ‘Maar jij gaat toch ook naar juf Jet?’ ‘Ja, en weet je wie nog meer…?  Ako!’

Molly schrikt van wat ze ziet. Het lijkt wel of het bliksemt in de ogen van Raf! ‘Ako. Dat stomme rotjoch. Die me altijd in de weg zit. Ik wil dat niet. Ik wil naar een andere klas.’ Molly voelt het extatische uit haar wegglijden en ze legt een arm om de schouder van Raf. Stel je voor, denkt ze, dat Raf er volgend jaar niet bij is. Ze zit al vanaf de peuters bij hem in de klas…

‘Opa, hoe doe jij dat eigenlijk?’ De boswandeling met opa is perfect voor moeilijke vragen als deze. ‘Wat Mollemeis?’ vraagt opa terwijl Molly een prachtbesje uit de struik plukt. ‘Nou, als er iemand is die je niet leuk vindt. En die komt bij je in de klas. Of nouja, bij jou bijvoorbeeld bij je in je tennisteam.’ ‘Oh, dat!’ Intussen pakt hij het besje uit Molly’s hand. Molly ziet weer een mooi besje. Maar als ze het wilt plukken houdt opa haar tegen.

‘Mollemeis, het is eigenlijk een beetje hetzelfde als met deze besjes. Toen ik een jongetje was plukte ik ze ook. En at ze allemaal op. Tot ik er buikpijn van kreeg. Ze bleken giftig te zijn! Gelukkig liep het allemaal goed af. Ik wilde toen dat de boswachter alle besjes uit het bos zou halen. Maar de boswachter vertelde me dat er over de hele wereld giftige besjes waren. En dat ik gewoon moest leren wat ik dan wel kon plukken. Deze kersen bijvoorbeeld.’ ‘Oh ja’ zei Molly al-kersenpit-uitspugend, ‘want als je dat als kind al kan, heb je het als groot mens veel makkelijker! Eigenlijk is het een soort cadeautje. Maar dan om van te leren.’

‘Woehoe, ik ben extatisch!’ roept Molly met haar rode kersenmond wanneer ze Raf ziet en ze vliegt op hem af met haar armen wijd. Zijn mondhoeken hangen nog steeds naar beneden en zijn frons is nog dieper geworden. ‘En jij mag ook extatisch worden! Want weet je wie nog meer naar juf Jet gaat? Ako! En daardoor heb je een leercadeautje gekregen! Net als opa met zijn besjes vroeger!’  Ze pakt met haar rode handen Rafs handen vast en begint te huppelen. Haar ogen schitteren. Raf kijkt nu wel heel vreemd uit zijn ogen. Is Molly soms een beetje gek geworden ofzo? Heeft ze teveel kersen op ofzo? Kan dat? Molly lacht.

‘Nou kijk, de hele wereld zit vol met Ako’s. Misschien heten ze soms wel anders, maar je komt in je leven nog wel meer kinderen of grote mensen tegen die net zo stom zijn als Ako. En als je dan nu al leert hoe je ermee om moet gaan, is dat later een makkie. Ha ha, fijn hè? Dus je moet maar gewoon bij mij in de klas blijven.’ Raf pakt Molly’s handen vast. Er verschijnt voorzichtig een lach op zijn gezicht en de frons is verdwenen.  ‘Volgend jaar naar juf Jet. Met Ako erbij!’ roept hij. En samen dansen ze de straat door. Met een spoor van pitjes achter zich aan.

kriebel

‘Met de eerste zonnestralen wekt een kriebel de mensen.’

bron: Kriebel, Peter Franssen

Dit boekenpareltje is er één om verliefd op te worden… Ik ben het. Dat komt misschien ook wel een klein beetje omdat mijn eigen stad het decor is. Maar om boekenpareltje te worden heb je echt wel wat meer nodig dan een mooi decor!

Volgens Peter Franssen, de schrijver, is het een sprookjesboek over mensen die de wereld op zijn kop zetten. Volgens mij is het een ode aan de Vastenavend (Carnaval voor de niet-Bergenaren). Of eigenlijk aan welk stadsfeest dan ook.

Unknown‘Dan ontploft de stad in een oorverdovend gejoel
dat gonst over de golven van de zee.
Een kleurrijk kabaal vol vrolijke mensen
die even het leven van boven op de wal vergeten.’

Kriebel wordt volop als kinderboek verkocht. En terecht, want kinderen kijken hun ogen uit bij de levendige platen die gemaakt zijn door de kunstenaar/schrijver. Maar juist volwassenen kunnen hun hart ophalen aan de betoverende teksten. Poëzie zou ik het bijna noemen. Een boek dat qua beeld en tekst zo goed in elkaar zit verdient een groot publiek. Dat tot ver buiten onze stadmuren reikt.

Kriebel is te koop bij mijn lievelings boekwinkel Quist in Bergen op Zoom en in de museumwinkel van het Markiezenhof in Bergen op Zoom of rechtstreeks bij de schrijver.  Op de website van het boek vind je meer informatie.